Haruki Murakami’nin “Kadınsız Erkekler” Öykü Kitabı

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Haruki Murakami’nin 2014’te yayımlanan Kadınsız Erkekler (Men Without Women) öykü kitabı, yazarın kısa formdaki en olgun ve en dokunaklı eserlerinden biridir. Murakami, bu kitapta alışılageldik “büyülü gerçekçilik” unsurlarını biraz daha geriye çekerek, erkeklerin kadınsız hâllerini, yalnızlığını, yasını ve iç dünyasının kırılganlığını merkeze alır. Kitap, yedi öyküden oluşur ve hepsi “kadınsız erkek” teması etrafında döner. Ancak Murakami, bunu basit bir “erkeklik” anlatısına dönüştürmez; tam tersine, kadınların yokluğunun erkekleri nasıl yaralayıp dönüştürdüğünü, onları hem daha insanî hem de daha yalnız kıldığını derin bir duyarlılıkla anlatır.

Temalar: Yalnızlık, Kayıp ve Kimlik

Kadınsız Erkekler, Murakami’nin en “içedönük” kitaplarından biridir. Ana temalar şunlardır:

• Kadının Yokluğu: Kadınlar öykülerde ya ölmüş, ya terk etmiş ya da ulaşılmazdır. Bu yokluk, erkek karakterleri hem özgürleştirir hem de mahveder. Kadın, hem arzu hem de anlam kaynağıdır.
• Yas ve Hafıza: Çoğu karakter, bir kadını kaybetmenin acısıyla baş etmeye çalışır. Bu acı, müzik, içki, koşu veya tuhaf olaylarla bastırılır.
• Erkek Kimliği: Murakami, erkekleri “güçlü” göstermez. Tam tersine, kırılgan, kararsız ve duygusal olarak yaralı hâlleriyle resmeder.

Öne Çıkan Öyküler

• “Drive My Car”: Kitabın en güçlü öykülerinden biri. Bir tiyatro oyuncusu, şoförüyle kurduğu derin sohbet üzerinden yas, ihanet ve affetme kavramlarını işler. Bu öyküden uyarlanan film, Oscar adayı olmuştur.
• “Yesterday”: Beatles şarkısıyla iç içe geçen bir aşk ve kimlik öyküsü. Murakami’nin müziğe olan tutkusu burada da belirgindir.
• “Scheherazade”: Bir kadın, sevgilisiyle sevişirken Binbir Gece Masalları’ndan hikâyeler anlatır. Cinsellik ile anlatma edimi arasında kurulan bağ olağanüstüdür.
• “Samsa in Love”: Kafka’nın Dönüşüm’üne bir selam duruş. Böcek olarak uyanan Gregor Samsa’nın tersine, burada bir insan böceğe âşık olur. Absürd ile duygusal olanın harmanlandığı en Murakami öykülerinden biridir.
• “Men Without Women”: Kitaba adını veren final öyküsü. Bir adam, eski sevgilisinin ölüm haberini alır ve kadınsız erkeklerin ortak kaderini düşünür. Öykü, sessiz bir hüzünle biter.

Murakami Üslubu Bu Kitapta

Murakami, Kadınsız Erkekler’de fantastik unsurları azaltsa da karakteristik özelliklerini korur: jazz müziği, kediler, paralel gerçeklik hissi, tuhaf telefon konuşmaları ve iç monologların derinliği. Dil akıcı, sade ve hipnotiktir. Okuru yavaş yavaş içine çeker ve hikâyeyi bitirdiğinizde içinizde bir boşluk bırakır.

Bu kitap, Murakami’nin “erkek” bakışını en çıplak hâliyle sunduğu eseridir. Eleştirmenler, yazarın kadın karakterleri genellikle “gizemli ve ulaşılmaz” olarak çizmesini zaman zaman eleştirse de, kitap erkeklerin duygusal dünyasını eşelemekte son derece başarılıdır.

Mirası

Kadınsız Erkekler, Murakami’nin uluslararası okur kitlesini genişleten kitaplardan biri oldu. Özellikle erkek okurlar, karakterlerde kendilerinden parçalar bulurken; kadın okurlar da “erkeklerin iç dünyasını” görme fırsatı yakaladı. Kitap, yas tutmanın, kaybetmenin ve yalnızlığın evrensel hikâyesini anlatır.

Haruki Murakami bu öykülerle bir kez daha göstermiştir ki: En büyük yalnızlık, sevdiğiniz birinin yokluğunda değil, o yokluğa rağmen hayatın devam etmesindedir.

Kadınsız Erkekler, Murakami evreninin en hüzünlü, en sessiz ve en insani köşelerinden biridir. Okuduktan sonra içinizde uzun süre yankılanan, hafif bir melankoli ve derin bir anlayış bırakır. Murakami’nin kısa öykücülüğünün doruk noktalarından biri olan bu kitap, “kadınsız” erkeklerin aslında ne kadar “eksik” olduğunu anlatan sessiz bir başyapıttır.